دختران من

ریحانه عزیزم ...

گاهی چنان

تمام قد رو به روی روحم

روحت عَلَم میشود

که فراموشم میشود

 هنوز کودکی معصوم هستی

که باید در آستانت

کُرنش کرد.

حانیه عزیزم ...

وقتی

منطق معصوم تو

میان رفتارهای ما تلف میشود

مادرانه اما کودکانه

آنقدر کلافه میشوی که

زانوان نازت

 سنگ صبور شلاق دستان قلبی میشود

 که

دیگر کلافه شده.

حنانه عزیزم ...

لجاجت هایت

آنقدر جاهلانه استوار است

که

باور کن عالمانه کم میآورم

تا

تو ٫ من و ما

همه لطمه خور باشیم.

حنانه عزیزم ...

برای بدست آوردن خواستنی ها

خوب است که

به همه چیز چنگ میزنی

اما لطفا

بی خیال موهای آویزان حانیه باش

باشه دختر گلم ؟

حانیه عزیزم ...

وقتی به بهانه یک برگ پفک

پدر را پشت سر میگذاری

تا قهر کنی

پدر را در جمع و جور کردنت

دست تنها

میگذاری.

ریحانه عزیزم ...

بلبل زبانی تو

حکایت تورنادوی منطقی است

که

در جان تو نزج میگیرد

و

من و مادر را نگران بی رحمی عقلی میکند

که اکنون فقط 

به درک نسیمی از آن آگاهیم.

ريحانه عزيزم

ذوق تو براي نقاشي

پدر را كلافه ميكند

وقتي

ميان همه نقش ها

نقش پدر

آنقدرصالحانه نيست تا سيماي تو

حتي را روي كاغذي بي ارزش

شادي را گم نكند.

حان و حنّای عزیز

اين روزها

عجيب ترين چيزي كه گاها تمام حواس و ذوقتان را مي دزدد

گربه اي بيچاره در پي لقمه اي نان

يا

پرنده اي مفلوك در آسمان كوتاه ما است

كه

شكار چشم و درگير حواستان ميشود

چيزي كه

 حتي از جنس ببر و عقابش

ديگر نميتواند مرا براي لحظه اي از اين منجلاب

بدزدد.

ریحانه عزیزم

وقتی

 میان ادرکات قلبی و زبانت

پُل می زنی

دنیا جذاب میشود

و

 این فتنه ای است که ترس  آن میرود

میان زمین و آسمان

 پدرت معلق بمیرد.

دعا کن حتی اگر نباشم

گاهی که توجه ما

تو را از خویش می دزدد

و

 اخلاص کودکانه ات لطمه می خورد

عادی بودن برایت سخت میشود

تا

شعله شرم از سیمای تو

ترکیبی عشوه آلود و پر مهر خلق کند

چه خوب است که

خالص نبودن را درک میکنی و به شرم

پناه میبری.